ΜΙΑ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΗ ΕΛΛΗΝΙΔΑ : ΠΑΡΑΜΥΘΙ (;) ΓΙΑ ΓΕΡΑ ΝΕΥΡΑ / Ή ΠΩΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙΣ ΜΙΑ ΧΩΡΑ

Φωτογραφία : Η υπογραφή ένταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ

Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε μια χώρα μικρή και φτωχή, αλλά ευλογημένη, γιατί ο Θεός την αγαπούσε πολύ και την είχε τοποθετήσει στο πιο όμορφο σημείο της γης. Οι άνθρωποι που κατοικούσαν

σ’ αυτήν Του ήταν ευγνώμονες γι’ αυτό, Τον ευχαριστούσαν και τον δοξολογούσαν. Ζούσαν μεταξύ τουςμε αγάπη και αλληλεγγύη και όσα κι αν τους χώριζαν, τους ένωνε η ανθρωπιά και η αγάπη στο Θεό και στην πατρίδα.Πολλοί εχθροί στο πέρασμα των αιώνων προσπάθησαν, να τους κατακτήσουν και να τους εξαφανίσουν από προσώπου γης, αλλά στο τέλος με τη βοήθεια του Θεού κέρδιζαν την πολυπόθητη «ελευθερία», για την οποία μάλιστα είχαν φτιάξει και ολόκληρο ύμνο.

Αυτό που δεν κατάφεραν όμως οι εχθροί τους, είπαν να το φέρουν εις πέρας οι άσπονδοι φίλοι τους.

Αυτοί τους έκαναν μέλη σε μία ΄Ενωση χωρών με την υπόσχεση, ότι αυτό θα τους έδινε μεγαλύτερη δύναμη και οικονομική ανάπτυξη. Και από τότε και μετά η ΄Ενωση έδινε εντολές για τα πάντα (για το καλό τους βέβαια). Για παράδειγμα, στο όνομα της αλληλεγγύης μεταξύ των χωρών έπρεπε να περιορίσουν την αγροτική παραγωγή. ΄Ετσι , κατέληξαν, να πετούν στα σκουπίδια πολλά από τα προιόντα που παρήγαγαν και να εισάγουν άλλα από τις χώρες της ΄Ενωσης.

Για ανταμοιβή τους η ΄Ενωση τους έδινε χρήματα, τα οποία βέβαια δεν τα πολυέβλεπε ο λαός, αλλά είχε εμπιστοσύνη στις κυβερνήσεις του, ότι τα διαχειρίζονταν σωστά και για το καλό του τόπου. Και πράγματι: πέρασαν κάποια χρόνια οικονομικής ευημερίας και ο λαός πείστηκε, ότι η συμμετοχή του στην ΄Ενωση ήταν μια σωστή κίνηση.

Κάποια στιγμή μάλιστα, τα πράγματα στον οικονομικό τομέα έγιναν ακόμα καλύτερα. Οι τράπεζες της χώρας παρακαλούσαν στην κυριολεξία τους πολίτες, να τους δώσουν κάρτες και δάνεια. ΄Ολοι έτρεξαν να συναλλαγούν με αυτά τα «ευαγή» ιδρύματα. Με δανεικό χρήμα αγόραζαν σπίτια, αυτοκίνητα, έκαναν ψώνια, πήγαιναν ταξίδια και γενικά περνούσαν ζωή χαρισάμενη

΄Ολα αυτά όμως, τους έκαναν να ξεχάσουν τα ιδανικά που τους συντρόφευαν για πολλά πολλά χρόνια: Ξέχασαν το Θεό στον οποίο πίστευαν και έκαναν θεό τους το χρήμα. Ξέχασαν την αγάπη για την πατρίδα και έκαναν νέα πατρίδα τους την ΄Ενωση. Ξέχασαν την ανθρωπιά, την αλληλεγγύη, το φιλότιμο και ενδιαφέρονταν μόνο για την ύλη και την καλοπέραση.

Η ΄Ενωση πλέον έπαιρνε αποφάσεις ακόμα και για τα εσωτερικά ζητήματα της χώρας και όλοι το δέχονταν στο όνομα της ειρήνης και της ευημερίας. Κάποια στιγμή λοιπόν, η ΄Ενωση αποφάσισε, ότι οι χώρες έπρεπε να σταματήσουν , να εκδίδουν νόμισμα, γιατί θα εξέδιδε εκείνη ένα ενιαίο νόμισμα για όλους.

Οι κάτοικοι της χώρας το δέχτηκαν με μεγάλο ενθουσιασμό. Μάλιστα, ήταν και ευγνώμονες,που η ΄Ενωση τους έβαλε κι αυτούς χαριστικά στο ενιαίο νόμισμα (αν και μετά έμαθαν ότι ξεπούλησαν κάτι ασημικά / χρυσαφικά για την ακρίβεια, για να μπουν), γιατί η χώρα τους δεν ήταν τόσο πλούσια και ισχυρή όσο οι άλλες

ΠΑΡΑΜΥΘΙ (;) ΓΙΑ ΓΕΡΑ ΝΕΥΡΑ / ΄Η ΠΩΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙΣ ΜΙΑ ΧΩΡΑ (μέρος 2ο)

Με το νέο νόμισμα πίστευαν, ότι επιτέλους θα έπαυαν, να είναι οι «φτωχοί συγγενείς» μέσα στην ΄Ενωση και θα γίνονταν ισότιμοι με τους άλλους. ΄Ομως τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως τα περίμεναν. Μετά

από μερικά χρόνια ξέσπασε μια οικονομική κρίση μέσα στην ΄Ενωση, που είχε επίκεντρο μεταξύ άλλων και τη χώρα τους.Τους είπαν, ότι αυτοί έφταιγαν για όλα. ΄Οτι δεν έπρεπε, να είχαν μπει στο κοινό νόμισμα, γιατί ήταν φτωχότεροι από τους άλλους. ΄Οτι τόσα χρόνια είχαν μάθει να ζουν πάνω από τις δυνάμεις τους με ξένα χρήματα. ΄Οτι έθεταν σε κίνδυνο ολόκληρο το οικοδόμημα της ΄Ενωσης. Και όλοι οι άλλοι λαοί τους έβλεπαν ως αποδιοπομπαίο τράγο.Η ΄Ενωση λοιπόν αποφάσισε, ότι ο λαός αυτός δεν ήταν πλέον ικανός, να κάνει κουμάντο στην πατρίδα του και ότι έπρεπε δικοί της άνθρωποι, να αναλάβουν , να παίρνουν τις αποφάσεις. Αυτοί οι «ξένοι» βρήκαν πρόθυμους συνεργάτες στις κυβερνήσεις της χώρας, οι οποίοι υπέγραψαν συμφωνίες μαζί τους.

΄Επρεπε, λέει, να ξεχρεώσουν στην ΄Ενωση ένα υπέρογκο χρέος, για το οποίο κανείς δε γνώριζε μέχρι τότε. Και για να γίνει αυτό ο λαός έπρεπε, να κάνει πολλές θυσίες, αν ήθελε να συνεχίσει, να έχει το κοινό νόμισμα.

Κάποιοι τόλμησαν, να προτείνουν να φύγουν από το κοινό νόμισμα, ίσως και από την ΄Ενωση, που είχε αρχίσει να τους καταδυναστεύει. Τελικά όμως ο λαός μουδιασμένος υπάκουσε και πάλι, αφού του είπαν, ότι δεν υπάρχει άλλη λύση. ΄Οτι έπρεπε πάση θυσία, να παραμείνουν στο κοινό νόμισμα, διαφορετικά θα έπεφταν στη χώρα οι επτά πληγές του Φαραώ. Σεισμοί, λοιμοί, λιμοί, καταποντισμοί, χερσαία και θαλάσσια τέρατα θα τους κατασπάραζαν. Αυτοί και τα παιδιά τους δε θα είχαν κανένα μέλλον.

Και έτσι άρχισαν να εφαρμόζονται οι συμφωνίες, που κατέφθαναν η μια πίσω από την άλλη, η μια χειρότερη από την άλλη. Και αποτέλεσμα μηδέν. Η οικονομία πήγαινε από το κακό στο χειρότερο, το χρέος συνεχώς ανέβαινε, οι άνθρωποι φτωχοποιούνταν όλο και περισσότερο, έφθασαν σε σημείο να μην έχουν ούτε τα αναγκαία. Πολλοί έφθασαν σε απόγνωση και έδωσαν τέλος στη ζωή τους. Αλλά οι κυβερνήσεις συνέχιζαν απτόητες. Και κάθε επόμενη κυβέρνηση ( που έταζε λαγούς με πετραχήλια, για να έρθει στην εξουσία) τελικά ήταν τρισχειρότερη από τις προηγούμενες. Μισθοί και συντάξεις μειώνονταν δραματικά, ενώ οι φόροι ανέβαιναν σε δυσθεώρητα ύψη. ΄Ετσι κάποια στιγμή έφθασαν όλοι να χρωστάνε στο δημόσιο ή στις τράπεζες, οι οποίοι κάποια στιγμή έχασαν την υπομονή τους και αποφάσισαν, να κατασχέσουν τις περιουσίες όσων χρωστούσαν.

΄Αρχισαν λοιπόν να πετούν τον κόσμο από τα σπίτια του, αφού πλέον όλο και περισσότεροι αδυνατούσαν να πληρώσουν. Ο κόσμος πάλευε να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις του, αλλά δεν τα κατάφερνε, γιατί δουλειές δεν υπήρχαν. Οι νέοι, μορφωμένοι και με όνειρα εγκατέλειπαν την πατρίδα τους, για να αναζητήσουν μια καλύτερη τύχη. Την ίδια ώρα όμως η χώρα πλημμύριζε από ξένους, που επίσης αναζητούσαν την τύχη τους. Και παραδόξως, γι’ αυτούς υπήρχε κρατική μέριμνα, για να τους δώσουν σπίτια, δουλειές, επιδόματα.

Στο τέλος τους είπαν, ότι για να ξεχρεώσουν το υπέρογκο χρέος θα έπρεπε να αρχίσουν να ξεπουλάνε τους θησαυρούς της χώρας και όχι μόνο. Θα συνέχιζαν με την ιστορία τους, τα μνημεία τους, τα ιερά και τα όσιά τους και γιατί όχι; ακόμη και με τα εδάφη της πατρίδας τους.Και τότε σαν κάτι να έγινε. Σαν να ξύπνησαν από το λήθαργο και να αντιλήφθηκαν, ότι δεν επρόκειτο, για μια απλή οικονομική συναλλαγή.

Μήπως υπήρχε κάποιο οργανωμένο σχέδιο που θα οδηγούσε στον αφανισμό του λαού και της πατρίδας; Μήπως επιδίωκαν να απολέσει την ταυτότητα, την εθνική του συνείδηση και την ψυχή του ακόμα; Και τότε βρέθηκαν μπροστά σε ένα μεγάλο δίλημμα: Θα συνέχιζαν την παθητική στάση, που τους οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή; ΄Η μήπως έπρεπε επιτέλους, να αποφασίσουν να αντιδράσουν με κάθε μέσο;
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ … στη μεγάλη οθόνη

Κάποια στιγμή στη φανταστική* αυτή χώρα και αφού η κατάσταση ήταν ήδη δραματική, εμφανίστηκε ένας πολιτικός, που υποσχέθηκε στο λαό, ότι θα φέρει πίσω την ελπίδα. Παραδέχτηκε, ότι ήταν άθεος, είπε όμως, ότι θα ανορθώσει την οικονομία, θα ανεβάσει τους μισθούς, θα καταγγείλει το επαχθές και επονείδιστο χρέος. Και ο λαός, που απεγνωσμένα έψαχνε από κάπου, να πιαστεί τον πίστεψε!

Κάποιοι είπαν: «Μα από άθεο είναι δυνατόν να δούμε καλό;» ενώ κάποιος φωτισμένος γέροντας τους είχε προειδοποιήσει ως εξής: «Θα έρθει καιρός, που τη χώρα θα κυβερνήσει κυβερνήτης ποὺ ἐπισήμως θὰ δηλώνει ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόδοξος χριστιανός. Θὰ τὸ δεῖτε γρήγορα, θὰ κυβερνήσει γιὰ ένα διάστημα. Ἐσεῖς νὰ μὴν τὸν πιστέψετε σὲ τίποτε, γιατί αὐτὸς καὶ οἱ συνεργάτες του θέλουν νὰ χτυπήσουν τὴ ρίζα τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ ἔχουν ἤδη ἁπλώσει τὰ πλοκάμια τους. Θέλουν νὰ χτυπήσουν ἀλύπητα τὴν πατρίδα μας, τόσο ἄσχημα ποὺ δὲν θὰ γνωρίζει ὁ ἄνθρωπος τὸν ἄνθρωπο. Στὸ λίγο διάστημα ποὺ θὰ κυβερνήσει αὐτὴ ἡ ἀλλόθρησκος κυβέρνηση θὰ συμβοῦν παρὰ πολλὰ κακὰ καὶ ἄσχημα πράγματα. Μὴν τοὺς δεχτεῖτε, μὴν κάνετε αὐτὰ ποὺ θὰ σᾶς ποῦν προκειμένου νὰ σᾶς σφραγίσουν. Διῶξτε τους.»**Παρόλα αυτά ο λαός σαν υπνωτισμένος αποφάσισε, να εμπιστευτεί τις τύχες του στον άθεο αυτό πολιτικό με τη δικαιολογία, ότι καθένας έχει το δικαίωμα, να πιστεύει ό,τι θέλει, αρκεί να ενδιαφέρεται για το καλό της χώρας του! Δυστυχώς οι ελπίδες τους σύντομα διαψεύστηκαν! Γιατί αυτός ο πολιτικός και η κυβέρνησή του είχαν πάνω τους τα εφτά κακά της μοίρας τους! Μισούσαν το Θεό, μισούσαν την πατρίδα, μισούσαν το λαό, που υποτίθεται, ότι θα υπηρετούσαν! Στόχος τους ήταν, να διαλύσουν τα πάντα, όλα όσα είχαν αφήσει όρθια οι προηγούμενοι! Αποδείχτηκαν οι καλύτεροι συνεργάτες των εχθρών της πατρίδας (οι οποίοι και τους απέδιδαν τα εύσημα για την προδοσία τους) και οι χειρότεροι εχθροί του έθνους και ξεκίνησαν ολομέτωπη επίθεση εναντίον όλων. Αποφάσισαν να διαλύσουν το τρίπτυχο «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια» και να καταβαραθρώσουν την οικονομία.

Με ύπουλο τρόπο προώθησαν την περαιτέρω φτωχοποίηση του λαού, ώστε να αγωνίζεται για την επιβίωση και να μην έχει κουράγιο, να αγωνιστεί για αρχές, αξίες, ιδανικά, για την πατρίδα την ίδια. Πολέμησαν με λύσσα τη μία και μοναδική θρησκεία, τη θρησκεία του φωτός και στήριξαν τις σκοταδιστικές θρησκείες. Προσπάθησαν, να σφραγίσουν τους πάντες με μια ειδική κάρτα, που θα έφερε τον αριθμό του σατανά. Πολέμησαν την παραδοσιακή μορφή οικογένειας και προσπάθησαν, να την αντικαταστήσουν με οικογένειες ομόφυλων ζευγαριών, που θα υιοθετούσαν μάλιστα και παιδιά.

Διέλυσαν τις οικογένειες εξαναγκάζοντας τους νέους, να μεταναστεύσουν για εξεύρεση εργασίας, ενώ παράλληλα υποδέχονταν στη χώρα πλήθος αλλόθρησκων μεταναστών. Εισήγαγαν νέα ανήθικα ήθη δηλητηριάζοντας με αυτά τα αθώα μυαλουδάκια των παιδιών στα σχολεία.

Και τέλος, ξεκίνησαν ολομέτωπη επίθεση κατά της πατρίδας! Αυτής της πατρίδας, που τόσο μισούσαν! Που επιθυμούσαν διακαώς, να εξαφανίσουν από προσώπου γης! Οι άθλιοι αυτοί προδότες ξεκίνησαν την ύπουλη επίθεση ανοίγοντας διάπλατα τα σύνορα στους μετανάστες, λοιδορώντας ο,τιδήποτε εθνικό και πατριωτικό και παραχαράσσοντας την ιστορία του τόπου. Στη συνέχεια με άκρως φασιστικό και δικτατορικό τρόπο άρχισαν, να ξεπουλούν τα ιερά και τα όσια της πατρίδας στο όνομα της καλής γειτονίας με τα όμορα κράτη. Δέχτηκαν, να παραδώσουν ονόματα και ένδοξες σελίδες της ιστορίας τους σε τυχάρπαστους σφετεριστές. Απώτερος σκοπός τους, να παραδώσουν και εδάφη, ώστε, να διαμελίσουν την ένδοξη αυτή χώρα και να έρθει στιγμή, που τίποτε δε θα θυμίζει πλέον αυτό το έθνος, την ένδοξη ιστορία του και το μακραίωνο πολιτισμό του.

Ο λαός κάποια στιγμή ξύπνησε από το λήθαργο και αντιλήφθηκε, ότι υπήρχε οργανωμένο σχέδιο, που θα οδηγούσε στον αφανισμό το δικό του και της πατρίδας. ΄Οτι εξωτερικοί εχθροί, άσπονδοι φίλοι και εγχώριοι προδότες εργάζονταν μεθοδικά προς την επίτευξη του σκοπού αυτού. Και άρχισε, να αντιδρά με ειρηνικές συλλογικές διαμαρτυρίες. Δυστυχώς οι αντιδράσεις του έπεφταν στο κενό. Οι προδότες πολιτικοί της χώρας ήταν αποοφασισμένοι, να φτάσουν μέχρι τέλους. Επομένως, οι πολίτες έπρεπε, να ανασυνταχθούν και να βρουν πιο αποτελεσματικούς τρόπους αντίδρασης! Δυστυχώς κατάλαβαν αργά, ότι οι φωτισμένοι γέροντες, που τους προειδοποιούσαν είχαν απόλυτο δίκιο και ότι με όλα αυτά πλήρωναν την αποστασία τους από το Θεό. ΄Αρα η λύση ήταν μία: η επιστροφή σε Αυτόν ψυχή τε και σώματι και πολλή προσευχή, ώστε ο Θεός, να φτιάξει ξανά το παζλ της χώρας, για να την επαναφέρει εκεί που της αρμόζει!

*φανταστική: 1) δημιούργημα της φαντασίας 2) υπέροχη (Διαλέγετε και παίρνετε.)

** Η προφητεία αυτή είχε δημοσιευτεί στον Ανάργυρο στις 31/7/12. Δυστυχώς, ο γέροντας, που την είπε δεν εισακούστηκε. Επειδή ο Ανάργυρος έχει κλείσει, μπορείτε, να τη δείτε εδώ, που την αντέγραψα με αντιγραφή-επικόλληση.

ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ: ΤΙ ΛΕΝΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ; ΠΟΙΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ;

ΥΓ: Ας θυμηθούμε τη φράση του Ουίνστον Τσώρτσιλ: «Στο εξής δεν θα λέμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες, αλλά ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες», ας ανασυνταχθούμε και ας αγωνιστούμε «υπέρ βωμών και εστιών». Ας μην περιμένουμε βοήθεια από πουθενά παρά μόνο από τους συνέλληνες του εξωτερικού και από τους απανταχού ελληνόψυχους, που αναγνωρίζουν και σέβονται το δίκιο μας.

΄Η ΤΑΝ ΄Η ΕΠΙ ΤΑΣ!

VIDEO

 

Add a Comment

Your email address will not be published.